بغض پاییز

محبوب من ، ای بغض ترک خورده ی پاییز !
ای بهمن بارانی ام ، ای صبح دل انگیز

تا کی بنشینم به امیدی که بیایی ؟
تا چند در این دلهره ، با خویش گلاویز ؟

برگرد که بدعهدی تاریخ گواه است ،
دنیا نه به پرویز وفا کرد ، نه چنگیز *

نزدیکترم من به تو ، از پیرهن تو
تو ، دورتری از من ، از اهواز به تبریز

درد است که می ریزد از این شعرِ پر از خون
خون است که می بارد از این گریه ی ناچیز

من طاقت دل کندن از آن یار ، ندارم
ای عشق ! از این بازی بیهوده بپرهیز ...

#محسن_نظری

*این مصرع برگرفته از غزلی
از استادم فاضل جان نظری است.